اشتباه بزرگ

بزرگترین اشتباه: اعتماد بیجا به دیگران:

در روانشناسی به این پدیده «سوگیری خوش‌بینی» می‌گویند: انسان‌ها تمایل دارند دیگران را به اندازه خودشان خوب و بااخلاق فرض کنند. جالب اینکه این سوگیری در جوامع کوچک قبیله‌ای کارآمد بود، اما در دنیای مدرن با غریبه‌ها اغلب باعث ناامیدی می‌شود. آیا بهتر نیست به جای برچسب لیاقت، مرزهای خودمان را مشخص کنیم؟

راهکار:

گاهی بزرگ‌ترین اشتباه این نیست که به دیگران خوبی کردیم، بلکه اینه که انتظار داشتیم اونها هم به اندازه‌ی ما خوب باشند. خوبی کردن بدون چشمداشت، آزادی‌بخش‌ترین کاره.

بزرگ‌ترین اشتباه انسان: فکر به وقت بی‌نهایت:

مغز انسان برای پاداش‌های فوری سیم‌کشی شده است. پدیده «تخفیف زمانی» باعث می‌شود ارزش آینده را دست‌کم بگیریم. جالب این که تحقیقات نشان داده یادآوری مرگ، تصمیم‌گیری بلندمدت را بهبود می‌بخشد. آیا می‌توانیم این آگاهی را به یک عادت روزانه تبدیل کنیم؟

راهکار:

این جمله به «سوگیری زمان حال» اشاره دارد. راهکار: هر روز یک کار کوچک اما هدفمند برای آینده انجام دهید تا توهم وقت بی‌نهایت را بشکنید.

گاهی بهترین راه، بدترین اشتباه است: