یک قطره اشک و تمام غمهای دنیا:
حقایق علمی: اشکهای احساسی (نه اشکهای محرکهای فیزیکی) حاوی هورمونهای استرس مانند پرولاکتین و اندورفین هستند. یعنی وقتی گریه میکنی، بدنت دارد سموم عاطفی را دفع میکند. اشک ریختن در واقع یک مکانیسم تنظیم عصبی است – نه فقط تخلیه، بلکه بازآفرینی تعادل شیمیایی مغز. اما آیا این قطرهٔ خاص، از نوع «اشک های آینهای» بود که دیگران را هم به همدردی وا میدارد؟
راهکار:
این جمله تصویری از یک غم فراگیر را نشان میدهد. شاید بتوانی با نوشتن یک داستان کوتاه یا شعر دربارهٔ «یک قطره اشک که دنیایی از خاطرات را حمل میکند» این حس را گسترش دهی - مثلاً یک خاطرهٔ خاص که تمام بار عاطفی آن در همان قطره خلاصه میشود.