یاس از جامعه

دعا برای انسانیتی که به نظر می‌رود:

در روانشناسی، «تفرق مسئولیت» توضیح می‌دهد چرا در جمعیت، احتمال کمک کاهش می‌یابد—هر فرد فکر می‌کند دیگری اقدام خواهد کرد. این پدیده، نه فقدان انسانیت، که یک سوگیری شناختی است. آیا این حس عمومی، ما را به تماشاگران منفعل تبدیل کرده؟

راهکار:

این حس ناامیدی از وضعیت جمعی را می‌توان با نگاه به «اثر تماشاگر» روانشناسی reframe کرد: وقتی همه فکر می‌کنند کس دیگری کمک می‌کند، مداخله نمی‌کنند. شاید انسانیت نه رفته، بلکه منتظر یک شروع‌کننده است.