بزرگترین خیانت به خود: فروختن تنهایی به آدمهای بیارزش:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که تنهایی اجباری میتواند مدارهای مغزی را مشابه گرسنگی فعال کند، اما تنها ماندن انتخابی، یعنی خلوتگزینی آگاهانه، میزان خلاقیت را تا ۳ برابر افزایش میدهد. تفاوت فاجعهبار این است که ما به جای تحمل آن گرسنگی موقت، حاضریم خودمان را با روحهای بیارزش سیر کنیم. آیا تا به حال محاسبه کردهاید هزینه فرصت از دست رفته یک خلوت خوب چقدر است؟
راهکار:
اگر تنهایی را بهعنوان زمان خالص تولید خود در نظر بگیریم، واگذاری آن به رابطههای سطحی یعنی تعطیلی خط تولید شخصیت. شاید قیمت این معامله فقط یک احساس تنهایی موقت نباشد، بلکه از دست دادن همان کسی است که میتوانست تمام عمر با او خوشبخت باشی: خودت.