هیچکس مثل او نمیشود؛ یگانهای در ازدحام:
در علوم اعصاب، هر مغز یک «کامپیوتر زیستی» با ۸۶ میلیارد نورون و سیناپسهای منحصربهفرد است. حتی دوقلوهای همسان هم نقشه عصبی متفاوتی دارند. پس جملهات درست است: «آدم باریدن» از آسمان هم نمیتواند یک فرد را کپی کند. اما سوال جامعهشناختی این است: چرا در عصر شبکههای اجتماعی، احساس «بیجایگزینی» بیشتر از همیشه درد میکند؟
راهکار:
این جمله انگار به پارادوکس «یکتایی در میان جمعیت» اشاره دارد: هرچه آدمها بیشتر بارند، جای خالی آن یک نفر عمیقتر میشود. شاید بهتر باشد به جای جستجوی شبیه، به تأثیری که او روی تو گذاشت فکر کنی – درست مثل اثر انگشتی که هرگز تکرار نمیشود.