ارزش دادن به بی لیاقت

ارزش دادن به بعضیا مثل عطر زدن به سطل زباله است:

در روان‌شناسی اجتماعی به این وضعیت «خطای هزینه هدر رفته» می‌گویند؛ مغز پس از سرمایه‌گذاری عاطفی، ترک رابطه یا موقعیت را تهدیدی برای هویت می‌بیند و به‌جای قطع ضرر، دوز توجه را بالا می‌برد. جالب‌تر اینکه اثر «تقویت متناوب» باعث می‌شود فرد مقابل دقیقاً مثل ماشین قمار، با رفتارهای گاه‌به‌گاه محبت‌آمیز، سیستم دوپامینی را معتاد نگه دارد. نتیجه؟ عطرپاشی روی سطل، نه‌تنها بو را عوض نمی‌کند، بلکه حس بویایی شما را هم نسبت به بوی بد غیرحساس می‌کند.

راهکار:

این جمله تصویری از هدر رفتن انرژی عاطفی است؛ اما نسخه تیزترش این است که آدم‌ها سطل زباله نیستند، مگر آنکه مدام زباله دریافت کنند. شاید قبل از قطع کامل، ارزش را فقط به رفتارهای مشخص بدهید تا معلوم شود ظرف واقعاً دربسته است یا فقط بوی محیط را گرفته.