ارزش دادن به آدم ناسپاس

بها دادن به آدم ناسپاس؛ از سطل اشغال تا گاوصندوق:

اثر پیگمالیون می‌گوید توجه و انتظار رفتار را بالا می‌برد، اما اگر با ظرفیت فرد هم‌خوان نباشد، به «توهم شایستگی» می‌رسد. مغز توجه را پاداش می‌بیند و مسیر دوپامین، خودبزرگ‌بینی را تقویت می‌کند. تاریخ پر است از قدرت نمادینی که فرد عادی را شبیه پادشاه کرد. مشکل از ارزش توست یا ظرفیت او؟

راهکار:

این جمله بیشتر از ناسپاسی، از خطای بازتاب می‌گوید: توجه ما مثل آینه است، اما بعضی آدم‌ها تصویر را با واقعیت اشتباه می‌گیرند. ارزش‌گذاری نه معجزه می‌کند نه ذات کسی را بالا می‌برد؛ فقط ظرفیت پنهانش را رو می‌کند. اگر کسی با کمی توجه، خودش را گاوصندوق می‌بیند، مسئله مرزهای توجه است، نه ارزش تو.