ارزش امام زمان

ارزش امام زمان و بی‌توجهی ما به غیبت هزارساله:

روان‌شناسی شناختی می‌گوید وقتی شیء ملموسی را گم می‌کنیم، آمیگدال مغز واکنش استرس فوری نشان می‌دهد چون فقدان آن تهدیدی برای کنترل محیط است؛ اما غیبت امام زمان انتزاعی و بدون محرک حسی است. مغز برای مفاهیم انتزاعی مسیر عصبی ضعیف‌تری دارد؛ به همین دلیل غم فراق، اگر با تصویرسازی ذهنی و آیین جمعی همراه نشود، به‌مرور به پس‌زمینه آگاهی می‌رود. آیا نبود محرک حسی، ایمان ما را به محک گذاشته است؟

راهکار:

شاید مشکل از بی‌ارزشی امام زمان نیست؛ مغز ما برای چیزهای ملموس و فوری مثل وسایل، واکنش استرس شدیدتری نشان می‌دهد. انتظار یک غایب فراتاریخی نیازمند تمرین ذهنی متفاوتی است؛ مثل تصویرسازی حضور، روایت‌سازی جمعی و گره‌زدن مفاهیم انتزاعی به زندگی روزمره تا در مدار توجه باقی بماند.