فرار به سوی خدا: تسکین روان با ایمان:
در روانشناسی اعصاب، تسلیم به یک قدرت برتر (مانند «فرار به سوی خدا») فعالیت آمیگدال (مرکز ترس) را کاهش میدهد و قشر پیشپیشانی (مرکز کنترل هیجانی) را فعال میکند. این سازوکار در دعاهای عمیق و حتی هنگام واگذاری نمادین نگرانیها در افراد غیرمذهبی هم مشاهده شده. آرامشی که حس میکنید، در اصل واکنشی شیمیایی-عصبی به رهاسازی است.
راهکار:
این «فرار» را نه عقبنشینی، که شیرجهای آگاهانه از های و هوی ذهن به سکوت درونی ببین. مولانا از آن با عنوان «بازگشت به اصل» یاد میکند؛ نقطهای که اضطراب در آن رنگ میبازد. در روانشناسی مثبتنگر هم «تسلیم» بهعنوان یک نیروی درونی برای بازیابی کنترل عاطفی تعریف میشود.