ایراد گرفتن از ظاهر دیگران؛ طعنه تراکنش ناموفق:
در روانشناسی اجتماعی، نقد ظاهر دیگران اغلب یک مکانیسم دفاعی به نام فرافکنی است: فرد ناامنیهای خود را به دیگران نسبت میدهد. پژوهش ۲۰۱۲ دانشگاه هارتفورد نشان داد افرادی که بیشتر از ظاهر دیگران عیبجویی میکنند، نمرات بالاتری در اضطراب تصویر بدنی دارند. مغز هنگام قضاوت ظاهر دیگران، همان مدار پاداشی را فعال میکند که هنگام خوردن شکلات فعال میشود؛ یعنی عیبجویی موقتاً حس برتری کاذب میدهد. اگر آیینه حذف میشد، عیبجوییها به کجا میرفت؟
راهکار:
این جمله از لنز روانشناسی نوعی فرافکنی است؛ کسی که خودش را ناقص میبیند، با خوارکردن ظاهر دیگران موقتاً حس برتری میسازد. مواجهه با این نقد را میتوان به یک آزمایش کوچک تبدیل کرد: بدون دفاع، فقط ببین آیا آن ایراد دقیقاً همان چیزی است که گوینده از آن میترسد. این کار چرخه مقایسه را میشکند.