طلوع آفتاب ایران با طعم خون: استعارهای از واقعیت:
تحقیقات نشان میدهد که حس چشایی خون در مغز ناحیهی 'اینسولا' را فعال میکند که با احساس انزجار و بقا گره خورده است. حالا این حس را با تصویر طلوع خورشید – که در همهی فرهنگها نماد امید است – ترکیب کنید: یک پارادوکس عصبی که شاعرانهترین شکل ناامیدی را میسازد. به این پدیده در علم اعصاب 'آمیختگی حسی نمادین' میگویند. آیا این استعاره از تضاد بین انتظار جامعه و واقعیت تلخ امروزِ ایران برمیخیزد؟
راهکار:
این جمله یک استعارهی قدرتمند است. میتوان آن را اینگونه بازنویسی کرد: «طلوعی که نوید خون میدهد، نه نوید روز.» یعنی امیدی که در بطن خود تلخی دارد.