انتظار نجات نداشتن

تنهایی عمیق و ناامیدی از نجات:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد پس از شکست‌های مکرر، مغز مسیرهای امید را غیرفعال می‌کند و فرد به «درماندگی آموخته‌شده» می‌رسد – دقیقاً جایی که انتظار نجات از بین می‌رود. این فرایند در آزمایش‌های معروف سلیگمن روی سگ‌ها هم دیده شده: موجودی که توان فرار ندارد، تسلیم می‌شود حتی وقتی راه باز است.

راهکار:

این جمله به مرحله‌ای از تنهایی اشاره دارد که فرد دیگر انتظار کمک ندارد – در روانشناسی به آن «درماندگی آموخته‌شده» می‌گویند. جالب اینجاست که گاهی همین نقطه، آغاز خوداتکایی واقعی است؛ وقتی انتظار نجات از بیرون قطع می‌شود، فرد ناچار می‌شود قدرت درون خود را کشف کند.