چرا باید منتظر حمله از طرف کسی باشیم که به او خوبی کردیم؟:
در روانشناسی اجتماعی، به این تجربه پدیده‌ای نزدیک به «بدهی عاطفی» است: وقتی به کسی زیاد خوبی می‌کنی، مغز او برای حفظ تعادل، خوبی تو را نه محبت، بلکه تلاشی برای کنترل یا برتری تفسیر می‌کند. این خطای ادراکی با پدیده «ناهماهنگی شناختی» تشدید می‌شود؛ چون نمی‌تواند هم خودش را خوب بداند و هم بدهکار تو بماند، پس تو را بد می‌کند. نتیجه: ضربه از همان‌جا می‌آید که سرمایه‌گذاری عاطفی کرده‌ای.
راهکار:
این جمله بیشتر از یک درس زندگی، یک زره روانی است که بعد از زخم ساخته می‌شود؛ ذهن با پیش‌بینی حمله، غافلگیری را کنترل می‌کند. از نگاه دیگر، خوبی بی‌حد، در دیگری احساس بدهی و مقاومت می‌سازد، پس شفافیت مرزها بخشی از خودِ خوبی است.