خوبی کردن و خیانت دیدن؛ چرا نیکوکار طعمه میشود؟:
در روانشناسی به این «تحقیرِ نیکوکار» میگویند: وقتی کسی به ما خوبی میکند، نوعی برتری ضمنی در او حس میکنیم که عزتنفسمان را به چالش میکشد. برای رهایی از این احساس تحقیر، بسیاری ناخودآگاه شروع به کوچککردن و حتی تخریب کسی میکنند که به آنها کمک کرده است. آزمایشهای اجتماعی نشان دادهاند آدمها از خیرخواهشان بیشتر از یک غریبهٔ بیتفاوت دلخور میشوند؛ چون خوبیِ بزرگ، گاهی مانند آینهای است که ناتوانی خودشان را پررنگ میکند. آیا این الگو را در روابط اطرافتان دیدهاید؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر دید: نهزننده از «خطرِ خوبی کردن» میگوید، بلکه از «مرز نداشتنِ خوبی» میگوید؛ خوبیِ بیمرز، گاهی دیگری را در موقعیتِ بدهکاریِ تحملناپذیر قرار میدهد و واکنش او حمله میشود.