دست انداختن کسی که منتظر کپی کردن است:
پژوهشهای علوم اعصاب نشان میدهد مغز هنگام کپیکردن، الگوی «بازشناسی» را فعال میکند نه «بازیابی»؛ برای همین کسانی که از روی دیگران مینویسند، اغلب مطلب را واقعاً یاد نمیگیرند. در یک مطالعه، شرکتکنندگانی که قبل از دیدن جوابها تلاش کردند، حدود ۴۰٪ بهتر از گروه کپیکننده عمل کردند. پس «انتظار برای کپی» عملاً یک تلهٔ شناختی است؛ هرچه بیشتر صبر کنی، وابستگی ذهنیات به دیگران را تمرین میکنی. به نظرت، اگر ۱۰ دقیقه اول را خودت بنویسی، باز هم وسوسه میشوی؟
راهکار:
برای ادامه این شوخی، یک جایزه تعیین کنید؛ مثلاً: «هر کسی کپی کند، یک قهوه مهمونش است.»