فرق مهم بین انتظار برای عشق واقعی و انتظار برای تغییر طرف مقابل:
پژوهشهای روانشناسی نشان میدهند که مغز انسان انتظار برای پاداش را با درد فیزیکی مرتبط میداند؛ بههمین دلیل «تحمل نکردن» تغییر دیگران یک سازوکار محافظتی در برابر اتلاف انرژی است. اما نکته جالبتر «توهم پایان خوش» است: ما گاهی انتظار برای آدم درست را با امید به تغییر ناخودآگاه خود مرتبط میکنیم. آیا مرز بین صبوری سالم و اتلاف وقت را میتوان با قطعیت ترسیم کرد؟
راهکار:
ما اغلب فکر میکنیم آدم درست از ابتدا کامل ظاهر میشود، اما واقعیت این است که حتی بهترین روابط هم نیازمند رشد و تغییر مشترک هستند. شاید بجای «منتظر آدم درست بودن»، بهتر است به دنبال کسی بگردیم که آمادهی سفری صادقانه برای ساختن یک «ما» است، نه اینکه محصول نهایی را از قبل بخواهیم.