شعر دلشکسته از عشق بیخبر و تنهایی:
واقعیت جالب: پژوهشها نشان میدهد احساس «دیده نشدن» در عشق، همان ناحیه از مغز را فعال میکند که درد فیزیکی. این شعر، نمونهای از «انتظار معکوس» است: هرچه بیشتر گذر زمان را بکشی، خودت کمرنگتر میشوی. آیا این انتظار، خودش به عشق بدل میشود؟
راهکار:
این شعر، تصویری از «وضعیت معلق» عاطفی است: جایی که عشق یکسویه با زمان مسابقه میدهد. روانشناسان به این پدیده «ناهماهنگی شناختی در انتظار» میگویند. شاید با نوشتن ادامهی این شعر از زاویهی «آگاهیِ آن کس که دیر میآید»، بتوان چرخه را شکست.