اینجا بهشت نیست؛ من هم فرشته نیستم:
در روانشناسی به این «فرشتهسازی» میگویند: ذهن برای کاهش اضطراب، دیگری را آرمانی میکند؛ اما هر آرمانی دیر یا زود ترک میخورد. پژوهشها نشان میدهد ایدهآلسازی شدید در آغاز رابطه با افت رضایت در ماههای بعد همبستگی دارد. وقتی طرف مقابل را فرشته میبینیم، آیا از دیدن انسانیت او فرار میکنیم؟
راهکار:
به جای «چرا فرشته نیستی؟»، معیار میتواند «چقدر انسانی و مسئولانه رفتار میکنی؟» باشد. این جابهجایی، انتظار آرمانی را به گفتگویی واقعبینانه درباره ظرفیت انسان تبدیل میکند.