جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

انتظار از آدم‌ها

5 پست
متن های انتظار از آدم‌ها / بهترین متن انتظار از آدم‌ها [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
فشار روانی فقط اونجایی که میبینی آخرین پناهت هم داره مثل بقیه باهات رفتار میکنه...🖤❤️‍🩹️
3.8
روانشناسی تنهایی آخرین پناه فشار روانی انتظار از آدم‌ها تنهایی در جمع
آزمایش‌های عصب‌شناختی نشان داده وقتی آدم کنار «دلب...

آخرین پناه هم مثل بقیه رفتار می‌کند؛ درد روانی کجاست؟:

آزمایش‌های عصب‌شناختی نشان داده وقتی آدم کنار «دلبسته امن» است، مغز سطح کورتیزول را تا ۵۰٪ پایین می‌آورد؛ اما اگر همان فرد «منبع تهدید» شود، سیستم درد اجتماعی فعال می‌شود و همان ناحیه‌ای روشن می‌شود که درد فیزیکی را پردازش می‌کند. یعنی پناه آخر که مثل بقیه رفتار کند، ضربه‌اش از غریبه دو برابر است. به همین دلیل مغز این وضعیت را به‌عنوان «آسیب واقعی» ثبت می‌کند، نه لوس‌بازی.

راهکار:

این احساس یعنی به آدم‌ها به چشم «پناهگاه» نگاه کرده‌ای؛ و وقتی آن‌ها هم محدودیت‌های انسانی‌شان را نشان می‌دهند، دنیای تو فرو می‌ریزد. شاید واقعیت این باشد که هیچ‌کس نمی‌تواند دائماً پناه امنِ ما باشد؛ حتی نزدیک‌ترین آدم‌ها هم گاهی خسته، ترسیده یا غرق خودشان‌اند. این جمله را که نوشتی، احتمالاً مرزهای عاطفی‌ات دارد جابه‌جا می‌شود.

[زندگی] خودش رفیق نیمه راهه...
چه انتظاری از "آدماش" داری؟! :)️
4.3
فلسفی طنز رفیق نیمه راه ناامیدی از زندگی واقعیت روابط انتظار از آدم‌ها
آیا می‌دونید در روانشناسی، «خطای بنیادین اسناد» با...

انتظار از آدم‌ها در زندگی: چرا رفیق نیمه راهی؟:

آیا می‌دونید در روانشناسی، «خطای بنیادین اسناد» باعث می‌شه رفتار دیگران رو به شخصیتشون نسبت بدیم و رفتار خودمون رو به شرایط. از این زاویه، «زندگی» و «آدم‌ها» هر دو محصول تعامل ناخودآگاه انتظارات ما و واقعیت‌های بیرونی‌اند. جالبه که همین بند انگشت‌های ما – که ۵۰٪ ژنشون با موز مشترکه – نشون می‌دن چقدر ساده‌انگارانه به دیگران برچسب می‌زنیم. سوال: آیا ممکنه خودِ «رفیق نیمه راه» بودن، بخشی از بازی انتظاراتی باشه که خودمون طراحی کردیم؟

راهکار:

می‌شه این رو هم بهش اضافه کرد: «آدم‌ها همون قدر که خودشون توی آینه می‌بینن بهت وفادارن» – یعنی انتظاراتمون رو بر اساس خودشناسی خودمون تنظیم کنیم.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
Some people just aren't who
       you hoped they were

     بعضی از آدمها اونی نیستن که
     انتظار داشتی!💔📎
️
4.2
غمگین روانشناسی انتظار از آدم‌ها ناامیدی از دیگران شناخت واقعی آدمها اعتماد به دیگران
در روانشناسی به این پدیده «خطای فرافکنی» می‌گویند؛...

بعضی از آدم‌ها اونی نیستن که انتظار داری؛ ناامیدی از دیگران:

در روانشناسی به این پدیده «خطای فرافکنی» می‌گویند؛ مغز برای کاهش عدم قطعیت، شکاف‌های شناختی را با تصورات مطلوب پر می‌کند. جالب‌تر اینکه هنگام مواجهه با واقعیت، همان مدارهای مغزی فعال می‌شوند که در درد فیزیکی دخیل‌اند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد انسان‌ها معمولاً نشانه‌های ناسازگاری را در ابتدا می‌بینند، اما آگاهانه نادیده می‌گیرند تا تصویر ذهنی‌شان فرو نریزد.

راهکار:

این شکاف بین تصور و واقعیت، اغلب نتیجه فرافکنی نسخه ایده‌آل خودمان روی دیگران است؛ وقتی آدم‌ها را همان‌طور که هستند می‌بینی، آزادتر می‌شوی از بند انتظار.

چه زیبا گفت کوروش کبیر
محبوب همه باش معشوق یکی
مهرت را به همه هدیه کن عشقت را به یک
با هر رفتنی اشک نریز با هر اومدنی خوشحال نشو️
4.8
فلسفی عاشقانه دل بستن به یک نفر انتظار از آدم‌ها جمله معروف کوروش کبیر محبوب همه باش معشوق یکی
مغز انسان برای «مهربانی فراگیر» و «عشق اختصاصی» دو...

جمله منسوب به کوروش: محبوب همه باش، معشوق یک نفر:

مغز انسان برای «مهربانی فراگیر» و «عشق اختصاصی» دو سیستم جدا دارد: مهربانی عمومی با سروتونین و اکسی‌توسین موقعیتی همراه است، اما دلبستگی عاشقانه از مسیر دوپامین و اکسی‌توسینِ پایدار در قشر سینگولیت قدامی شکل می‌گیرد. همچنین در نظریه چشم‌انداز کانمن و تورسکی، وزن روانیِ ازدست‌دادن حدود دو برابرِ به‌دست‌آوردن است؛ پس این شعر نوعی سوگیری‌زدایی از ذهن است، نه سفارش به بی‌احساسی.

راهکار:

این جمله در منابع تاریخی معتبر به کوروش نسبت داده نشده و بیشتر بازتاب حکمت رواقی و عرفانی دوران متأخر است؛ نقل آن با عبارت «منسوب به کوروش» از نظر تاریخی دقیق‌تر است.

مشابه ها
از بعضی ها نباید انتظار داشته باشی آدم خوبی باشن،

اونا هنر می کنن #آدم باشن...!️
3.0
طنز فلسفی انتظار از آدم‌ها ناراحتی از رفتار دیگران آدم بودن سخته آدم خوب کیست
تحقیقات روانشناسی می‌گوید انتظارات ما از دیگران اغ...

هنر آدم بودن برای بعضی‌ها؛ چرا نباید انتظار داشت؟:

تحقیقات روانشناسی می‌گوید انتظارات ما از دیگران اغلب بر اساس «سوگیری فرافکنی» شکل می‌گیرد؛ یعنی معیارهای خودمان را به بقیه تعمیم می‌دهیم. جالب اینکه بعضی افراد حتی در مرحلهٔ «آدم بودن» (همدلی اولیه) می‌مانند، چه برسد به «آدم خوب بودن». ریشهٔ این ناتوانی در نبود نظریهٔ ذهن است یا خودخواهی محض؟

راهکار:

این جمله بازی微妙ی با کلمهٔ «آدم» انجام می‌دهد: «آدم خوب بودن» یک انتخاب اخلاقی است، اما «آدم بودن» یک حداقل زیستی. شاید بتوان آن را این‌طور بازنویسی کرد: «از بعضی‌ها نباید انتظار داشت آدم خوبی باشند؛ حتی آدم بودنشان هم هنر می‌خواهد.» این تلخی را می‌توان به یک طنز سیاه دربارهٔ سطح توقعات در روابط انسانی تبدیل کرد.