پایان تلخ یا تلخی بیپایان؟ انتخاب شجاعانه:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز انسان برای «پایان» ارزش بیشتری قائل است تا «مدت» رنج. این «اثر اوج-پایان» (Peak-End Rule) میگوید ما یک تجربه را نه بر اساس مجموع لحظات، بلکه بر اساس شدیدترین لحظه و لحظهٔ پایانش قضاوت میکنیم. انتخاب «پایان تلخ» یعنی پذیرش یک نقطهٔ اوج دردناک اما کوتاه، در برابر باتلاقی از رنج بیکران. آیا این همان معمای «رهایی در محدودیت» نیست؟
راهکار:
این انتخاب یادآور «پارادوکس اودیسه» است: اودیسه ترجیح داد با سختیهای سفر (پایان تلخ) روبرو شود تا در جزیرهٔ جاودانگی کالوپسو (تلخی بیپایان) بماند. رنج محدود، مسیر رشد است.