نگه داشتن احساسات برای کسی که واقعاً اهمیت میدهد:
آیا میدانستی مغز انسان هنگام دریافت عشق یکطرفه، همان مسیرهای عصبیای را فعال میکند که هنگام تجربه درد فیزیکی؟ یعنی «نگه داشتن احساسات برای کسی که اهمیت نمیدهد» از نظر زیستشناختی معادل زخم خوردن است. تکامل به ما یاد داده که منابع عاطفی را صرف اعضای گروهی کنیم که هزینهاش را جبران میکنند. پس این توصیه فقط یک نصیحت ساده نیست، یک غریزه بقاست. سوال برای شما: آیا تا به حال برای کسی «احساساتت را نگه داشتهای» که بعداً فهمیدی اصلاً لیاقتش را نداشته؟
راهکار:
این توصیه درواقع به یک اصل روانشناختی عمیق اشاره دارد: «نظریه سرمایهگذاری عاطفی». اگر میخواهی رابطهای پایدار داشته باشی، نهتنها باید احساساتت را برای کسی نگه داری که اهمیت میدهد، بلکه باید بررسی کنی که آیا او هم به همان اندازه در رابطه سرمایهگذاری میکند. یک راه عملی: قبل از ابراز عمیقترین احساساتت، سه بار ببین که طرف مقابل در مواقع سخت چقدر حاضر است برایت وقت بگذارد. این معیار واقعیتری از «اهمیت دادن» است.