پشیمانی از کار درست برای آدم‌های اشتباه:
در روانشناسی، «همدلی بی‌مرز» با فرسودگی شفقت و بهره‌کشی عاطفی همبسته است. در نظریهٔ بازی‌ها هم «همکاری یک‌طرفه» وقتی طرف مقابل بازخورد منصفانه نمی‌دهد، به زیانِ پایدار می‌رسد؛ مغز اما با «سوگیری هزینهٔ ازدست‌رفته» ادامهٔ رابطه را پاداش می‌دهد. آیا تا حالا وقتِ عوض‌کردنِ طرف بود، نه درست‌ترکردنِ کار؟
راهکار:
این جمله را می‌توان این‌طور بازقالب‌بندی کرد: پشیمانی همیشه نشانهٔ خطای عمل نیست، نشانهٔ ناهم‌ترازی «کار درست» با «ظرفیت طرف مقابل» است. در این نگاه، مسئله از «اشتباه کردن» به «سرمایه‌گذاری عاطفی در بستر نامناسب» منتقل می‌شود؛ همین جابه‌جایی، تصمیم بعدی را دقیق‌تر می‌کند.