نور نباش برای کسی که تو را در تاریکی انداخت:
آیا میدانستی در روانشناسی به این پدیده «خستگی شفقت» میگویند؟ وقتی مدام برای کسی که به تو آسیب زده چراغ میشوی، در واقع به مغز خودت یاد میدهی که آزار را با عشق اشتباه بگیری. تحقیقات نشان داده این الگو دوپامین را در لحظه کوتاه افزایش میدهد اما در بلندمدت باعث فرسودگی کامل عاطفی میشود. مرز گذاشتن، در واقع مهربانی با خودت است.
راهکار:
این جمله یک استعاره قدرتمند از مرزگذاری عاطفی است. نکته ظریف اینجاست: گاهی «نور نبودن» یعنی اجازه ندهی دیگران از انرژی تو برای روشن کردن مسیر اشتباهشان استفاده کنند. در روانشناسی به این «خاموش کردن مهربانی اجباری» میگویند.