خستگی از آدمهای زندهکُش مُردهپرست:
در روانشناسی اجتماعی، این پدیده «تقدسسازی پس از مرگ» نام دارد، جایی که جامعه ناگهان فردی را که در زندگی نادیده میگرفت یا سرکوب میکرد، پس از مرگش تقدیس میکند. این مکانیسمی برای کاهش احساس گناه جمعی و ایجاد اسطورههای امن است. آیا این رفتار، نشانهای از ناتوانی ما در تحمل زندههای پیچیده است؟
راهکار:
این حس عمیقاً قابل درک است. شاید مفید باشد که به جای تمرکز بر کلیت «آدمها»، معیارهای مشخصی برای شناسایی و فاصلهگیری از رفتارهای «زندهکُش» در روابط شخصیتان تعریف کنید. این کار انرژی ذهنی را از یک نارضایتی کلی به سمت مدیریت عملی هدایت میکند.