پارادوکس ادعای خاص بودن:
در روانشناسی اجتماعی، پدیدهای به نام «توهم منحصربهفرد بودن» (False Uniqueness Effect) وجود دارد: افراد تمایل دارند تواناییهای خوب خود را نادرتر از آنچه هست ببینند. اما نکته جالب اینجاست که کسانی که بیش از همه بر «متفاوت بودن» خود تأکید میکنند، اغلب در الگوهای رفتاری کلیشهایتر گیر افتادهاند. آیا این پارادوکس را در اطراف خود دیدهاید؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: شاید کسی که میگه «مثل بقیه نیستم» در واقع داره از ترس قضاوت شدن فرار میکنه. به جای برچسب زدن، ببینیم آیا میشه بدون ادعا، خود واقعیمون باشیم؟