انسان برگ بادبرده در دفتر جهان:
در فیزیک کوانتوم، اصل عدم قطعیت هایزنبرگ میگه نمیتوان همزمان مکان و تکانهٔ یک ذره را دقیق دانست. این یعنی جهان در بنیادیترین سطح، «برگ بادبرده» است: مسیر ما تا لحظهٔ مشاهده، نامعین. آیا این یعنی تقدیر یک توهم است، یا ما خودمان ناظر برگ خود هستیم؟
راهکار:
این استعاره رو میشه به «تأثیر انتخابهای کوچک در مسیر بزرگ زندگی» گسترش داد: هر برگ بادبرده، نتیجهٔ یک تصمیم نادیدهگرفتهست. میتونی با بازنویسی یک خاطرهٔ واقعی که در آن حس کردی «برگ بادبردهای»، این مفهوم رو ملموستر کنی.