انرژی هدر رفته

چقدر برای آدم‌های بی‌ارزش خود را خرج کردیم:

تحقیقات روانشناسی می‌گوید مغز ما برای «هزینه‌های از دست رفته» (sunk cost) ارزش بیشتری قائل می‌شود تا برای سود آینده. یعنی هرچه بیشتر برای کسی وقت و انرژی گذاشته باشی، ترک کردنش سخت‌تر می‌شود، حتی اگر آن شخص صفر باشد. این همان دام «توجیه تلاش» است. سوالی که پیش می‌آید: آیا حاضریم بپذیریم که بعضی سرمایه‌گذاری‌ها اشتباه بوده و فقط از آنها درس بگیریم؟

راهکار:

این حس آشناست، اما می‌توانی از آن به عنوان یک نقطه عطف استفاده کنی: دفعه بعد که خواستی برای کسی بیش از حد انرژی بگذاری، یک لحظه مکث کن و از خودت بپرس «آیا این آدم واقعاً لیاقت این همه توجه رو داره؟» این ساده‌ترین راه برای شکستن چرخه‌ی هدررفت عزت نفس است.