انگیزشی بی ادبانه

تا جنعلی نیومده بالا کلت زندگیتو کن: یک انگیزه بی ادبانه:

در روانشناسی وجودی، آگاهی از مرگ (یا تهدیدی مثل جنگ) باعث «بیداری وجودی» می‌شود: افراد ناگهان دست از تعلل می‌کشند و ارزش‌های واقعی‌شان را زندگی می‌کنند. این مکانیسم بقا، اضطراب مرگ را به انگیزه‌ای بی‌پرده تبدیل می‌کند. پشت این «عنگیزشی» خام، بقایای خرد رواقی «ممنتو موری» خوابیده. آیا بدون تهدید هم می‌شود این شور را حفظ کرد؟

راهکار:

می‌توانی از این دیدگاه برای ساختن «فهرست کارهای قبل از آرماگدون» استفاده کنی: سه آرزوی واقعی‌ات را که به تعویق انداخته‌ای بنویس و برای یکی از آنها یک قدم عملی امروز بردار. اینطوری فلسفه «زندگی کن» را از شعار به برنامه تبدیل می‌کنی.