خستگی از انسان بودن و آرزوی تبدیل به پونی:
پارادوکس جالبی است: انسان تنها موجودی است که می‌تواند از «انسان بودن» خسته شود، چون مغز برای شبیه‌سازی موقعیت‌ها و ذهن‌خوانی تکامل یافته؛ همین موتور شبیه‌سازی، راه فرار به فانتزی‌هایی مثل پونی را می‌سازد. در روانشناسی، خیال‌پردازی کنترل‌شده گاهی فشار شناختی را کم می‌کند اما اگر جای حل مسئله را بگیرد، اجتناب را تقویت می‌کند. کدام فانتزی بیشتر حالت را بهتر می‌کند؟
راهکار:
این حس بیشتر شبیه اشباع از «بار شناختی نقش‌های انسانی» است تا ضعف؛ وقتی ذهن از انتظارهای اجتماعی پر می‌شود، به نمادهای ساده‌تر مثل پونی پناه می‌برد. یک تمرین: ۱۰ دقیقه بنویس اگر پونی بودی، امروز چه چیزهایی را نمی‌توانستی تحمل کنی و چه چیزهایی را دیگر لازم نبود انجام بدهی؛ همان فهرست نشان می‌دهد کدام بخش انسان بودن انرژی‌برتر است.