طنز فلسفی هستی و نبودن؛ بازی با کلمات بودن:
در منطق کلاسیک، «بودن» و «نبودن» جمع نمیشوند، اما فیزیک کوانتوم میگوید ذره میتواند در برهمنهی حالتها باشد؛ یعنی هم هست و هم نیست. در روانشناسی رابطه، به این «حضور غایب» میگویند: کسی که نیست، در ذهن تو مدام هست. مغز برای حل این پارادوکس، قشر کمربندی پیشین را فعال میکند چون با خطای پیشبینی مواجه میشود.
راهکار:
این جمله را میشود به شکل یک استوری تعاملی هم دید: «هستی باش، نباشی هستن» یعنی آدمها حتی با غیبتشان هم در ذهن ما حاضرند. اگر خواستی بسطش بده، از مفهوم «حضور غایب» در روانشناسی رابطه بگو؛ همانجا که نبودن یک نفر از بودنش پررنگتر میشود.