پشت سر گذاشتن شب برای رسیدن به طلوع:
در روانشناسی، این مفهوم با «تحمل پریشانی» مرتبط است؛ توانایی تحمل احساسات منفی برای دستیابی به یک هدف بلندمدت. جالب است که در نوروفیزیولوژی، مغز برای بازسازی و تثبیت خاطرات به تاریکی و خواب نیاز مطلق دارد. پس «تی کردن سیاهی شب» ممکن است استعارهای از پردازش و رهاکردن باشد. شما برای طلوع فردا حاضر به تحمل چه ناراحتیای هستید؟
راهکار:
برای عملی کردن این استعاره، میتوانید هر شب یک «کار سخت» کوچک را که مدام به تعویق میاندازید (مثل پاسخ به یک پیام دشوار یا مرتب کردن یک کشو) شناسایی و انجام دهید. این تمرین، مقاومت روانی شما در برابر «سیاهی» کارهای ناخوشایند را افزایش میدهد.