امتحان های سخت

اعتماد به زندگی و امتحان‌های سخت آن:

مغز انسان برای بقا به «سوگیری منفی» مجهز است؛ یک خاطره بد را چند برابر قوی‌تر از ده خاطره خوب رمزگذاری می‌کند. به همین دلیل «زندگی بدتر می‌شود» اغلب یک خطای ادراکی است، نه گزاره‌ی عینی: آمیگدال تهدیدها را برجسته می‌کند و قشر پیش‌پیشانی در آرامش، خوبی‌ها را کم‌رنگ. این عدم‌تقارن، بدبینی را منطقی‌تر از واقعیت جلوه می‌دهد.

راهکار:

زندگی قرار نیست همیشه بدتر شود؛ قرار است بی‌طرف باشد. ما فقط در لحظه‌های درد، بی‌طرفی‌اش را خیانت می‌خوانیم و در لحظه‌های آرام، آن را وعده می‌بینیم. امتحان‌ها نه تنبیه‌اند نه پاداش؛ فیلترهایی‌اند که نشان می‌دهند به چه چیزی هنوز اعتماد داریم.