امیدوار موندن

وقتی همه چیز خراب شد، شهر امیدت رو بازسازی کن:

مغز انسان وقتی شکست می‌خوره، دوپامین کاهش پیدا می‌کنه ولی همون لحظه با «بازسازی داستان» (مثلاً گفتن «شد شد، نشد می‌سوزونم») می‌تونه نورون‌های دوپامینی رو دوباره فعال کنه. به این می‌گن «بازتفسیر شناختی». جالبه که طنز در این لحظه دقیقاً همون کلیدیه که آمادگی ریسک بعدی رو ۴۳٪ افزایش میده. چه شهری می‌سازی که نسوزی؟

راهکار:

اگر شکست خوردی، به جای سوزوندن شهر امید، یه نقشه‌ی جدید بکش. هر بار که می‌سازی، شهر قوی‌تر می‌شه.