شایدهای امیدوارکننده شهرزاد:
مغز انسان در مواجهه با «عدم قطعیت» دوپامین و نوراپینفرین ترشح میکند که انگیزه و تمرکز را بالا میبرد. جالب اینجاست که تمرین «سناریوسازی مثبت» (تصور شایدهای خوب) میتواند مدارهای عصبی مرتبط با تابآوری را تقویت کند. آیا تا به حال به قدرت کلمه «شاید» به عنوان یک ابزار روانشناختی فکر کردهاید؟
راهکار:
این سبک تفکر «شایدی» در روانشناسی مثبتگرا با نام «امید فعال» شناخته میشود: بهجای قطعیتهای تلخ، ذهن را برای مسیرهای جایگزین باز میکند. پیشنهاد میکنم این شایدها را در یک دفتر یادداشت کنید و هر روز یکی را به فعل تبدیل کنید.