چرا امید از ترس قدرتمندتر است؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که امیدواری باعث ترشح دوپامین و فعال شدن قشر پیشپیشانی میشود، درحالی که ترس مستقیماً آمیگدال را فعال میکند. جالب اینجاست که افراد خوشبین در شرایط یکسان، کورتیزول کمتری ترشح میکنند. آیا تا به حال به این فکر کردید که امید یک مهارت اکتسابی است، نه یک موهبت ذاتی؟
راهکار:
امید یک انتخاب شناختی است، نه یک احساس منفعل. تحقیقات نشان میدهد که با تمرین بازسازی شناختی (cognitive reappraisal) میتوان مسیرهای عصبی مرتبط با امید را تقویت کرد و واکنش ترس را کاهش داد. این یعنی امید مانند یک عضله قابل تمرین است.