امید قویتر از ترس؛ چرا نباید امید را از دست داد:
در نظریه امید اسنایدر، امید دو جزء دارد: «گذرگاهها» یعنی راههای رسیدن به هدف، و «عاملیت» یعنی انگیزه حرکت. پژوهشهای عصبشناختی نشان میدهند امیدواری فعالیت آمیگدال را مهار و سطح دوپامین را افزایش میدهد، درحالیکه ترس کورتیزول ترشح میکند و میدان توجه را تنگ میسازد. پس امید فقط یک حس نیست؛ یک مکانیزم بقا برای دیدن امکانهای بیشتر در شرایط مبهم است.
راهکار:
یک تمرین عملی: سه مسیر ممکن برای رسیدن به خواستهات را بنویس و فقط کوچکترین قدم امروز را مشخص کن. به این ترتیب «امیدِ فعال» میسازی که دقیقاً همان نیروی مقابل ترس است.