سبز ماندن در ویرانی: ریشهدواندن در بحران:
پدیده رشد پس از سانحه (PTG) نشان میدهد مغز انسان در بحران، مسیرهای عصبی جدیدی میسازد که انعطافپذیری را افزایش میدهد. درختان مناطق آتشفشانی هم ریشه در خاکستر فرو میبرند و مواد معدنی نو جذب میکنند. آیا این همزمانی زیستشناختی و روانی تصادفی است؟
راهکار:
این متن را میتوان با مفهوم ضدمشکنی (Antifragility) از نسیم طالب مقایسه کرد: برخی چیزها نه فقط از شوک جان سالم به در میبرند، بلکه قویتر میشوند. پیشنهاد میکنم این دیدگاه را در یک پست تاو با مثالهایی از طبیعت و روانشناسی باز کنید.