امید به بازگشت؛ بهای سنگین راههای باز:
مغز انسان در شرایط بلاتکلیفی، دوپامین بیشتری ترشح میکند – همین ماده اعتیادآور باعث میشود باز گذاشتن راه برگشت مانند یک قمار عاطفی عمل کند. جالب اینجاست که هرچه بیشتر منتظر بمانیم، احتمال رها شدن از این انتظار کمتر میشود. آیا واقعاً میخواهیم او برگردد، یا فقط به خودِ انتظار معتاد شدهایم؟
راهکار:
این بیتها حس انتظار و امید را روایت میکنند. گاهی نگهداشتن درهای باز بیش از آنکه عشق باشد، نوعی زخم خودخواسته است. شاید بستن یک در، باز کردن پنجرهای تازه باشد.