امانت به آسمان و گریههای بیفایده:
واقعیت علمی: اشکهای احساسی حاوی هورمونهای استرس مانند پرولاکتین هستند و بدن را سمزدایی میکنند. اما جالب اینجاست که مغز شما مسیرهای عصبی غم را با هر گریه تقویت میکند، نه تضعیف. پس شاید 'به آسمان دادن' یک استعارهٔ عصبی برای واگذاری به ناخودآگاه باشد. نظر شما: آیا گریه کردن به شما کمک میکند یا بیشتر در غم فرو میروید؟
راهکار:
دلی تا کی؟ پاسخ روانشناسی این است: تا زمانی که فرآیند سوگواری کامل شود و دلبستگی جدیدی شکل گیرد. اما گاهی این سوال خود نشانهٔ تداوم عشق است.