وقتی دلت شاعر میشود:
تحقیقات عصبشناختی نشان میدهد که شعر خواندن، مناطق مرتبط با حافظه و احساسات (آمیگدال و هیپوکامپ) را همزمان فعال میکند – درست مثل یک سمفونی عصبی. شاعر شدن یعنی مغزت یاد گرفته کلمات را جوری رقص دهد که دل بیدار شود. آیا تا به حال حس کردهای که یک مصرع، ناگهان جایی درونات را لمس کند که از وجودش بیخبر بودی؟
راهکار:
این حس شاعر شدن، همان لحظهای است که کلمات از ناخودآگاه بیرون میریزند و تو فقط تماشا میکنی. انگار که ذهن، دیگر مال خودت نیست.