تفاوت شخصیت و رفتار در برخورد با دیگران:
در روانشناسی اجتماعی، این جمله بازتابدهندهٔ «خطای اسناد بنیادین» است: ما معمولاً رفتار دیگران را به شخصیتشان نسبت میدهیم، اما رفتار خودمان را به شرایط. این نقل قول در واقع یک سپر دفاعی هوشمندانه علیه قضاوتهای سطحی است. جالب است بدانید که نظریهٔ «خودپایشی بالا» نشان میدهد بعضی افراد آگاهانه رفتارشان را متناسب با مخاطب تنظیم میکنند، بدون اینکه از اصالت شخصیتشان کم شود. سؤال برای شما: آیا تجربه کردهاید که کسی با یک برخورد لحظهای، کل شخصیتتان را قضاوت کند؟
راهکار:
این جمله یک مرز هوشمندانه میکشد؛ اما اگر بخواهی دقیقتر عمل کنی، میتوانی یک مثال واقعی از زندگی روزمره بنویسی که در آن برخوردت با دو نفر متفاوت بوده ولی شخصیتت ثابت مانده. مثلاً: «با رئیسم مؤدبم، با دوستم صمیمی، اما هر دو بخشی از من هستند.» این کار به مخاطب کمک میکند ملموستر ببیند.