چرا مسخره کردن گرایش دیگران بیفایده است؟:
وقتی کسی را به خاطر گرایشش مسخره میکنیم، مغز ما همان مدار عصبیِ دردِ طردشدن را فعال میکند؛ دقیقاً همان مسیری که هنگام توهین به خودمان روشن میشود. پژوهشهای عصبشناسی به این میگویند «همدلی بدنی»: بدن ما نمیتواند بهراحتی بین تهدیدِ «دیگری» و تهدیدِ «خود» تمایز بگذارد. پس تمسخر، فقط به دیگری ضربه نمیزند؛ به شبکهی همدلی خودمان هم آسیب میزند. آیا این یعنی هر تحقیری، یک خودتحقیری پنهان است؟
راهکار:
مسخرهکردن دیگران بیشتر از شکنندگی طرف مقابل، به ناامنیهای خودِ ما شلیک میکند؛ آدمی که به هویتش اطمینان دارد، نیازی به کوچککردن دیگری نمیبیند.