چرا آدمها از خوب بودن خسته میشوند؟:
بر اساس پدیدهٔ «خستگی اخلاقی»، مهربانی منبعی نامحدود نیست؛ در پژوهشهایی که افراد پشتسرهم کارهای نیک انجام دادند، آمادگی مغزشان برای کمک کاهش یافت و حتی در آزمونهای بعدی رفتار خیرخواهانهی کمتری نشان دادند. مغز، خوبی را مثل یک عضله مدیریت میکند و با فشار بیوقفه، فرمان «دیگر بس است» میدهد. آیا باید از آدمهای خوب انتظار کمتری داشت تا خوبیشان دوام بیاورد؟
راهکار:
خوب بودن یعنی مرز داشتن؛ اگه کسی از خوبی خسته شده، احتمالاً خوبی رو با «نه نگفتن» اشتباه گرفته. خوب موندن بدون خستگی یعنی انتخاب کمک، نه اجبار به راضی کردن همه.