احترام به آدم بی ارزش

بهادادن به آدم بی‌ارزش؛ عطر زدن به سطل زباله:

تحقیقات روانشناسی به «خطای هزینهٔ غرق‌شده» اشاره می‌کنند: وقتی روی کسی سرمایه‌گذاری عاطفی می‌کنیم، مغز ترک کردنش را مساوی با هدر رفتن آن سرمایه می‌بیند، برای همین بیشتر می‌چسبیم. عطر روی سطل زباله فقط بو را چند ساعت می‌پوشاند؛ باکتری‌ها نه از بین می‌روند نه تغییر می‌کنند. این دقیقاً مکانیزم امیدواری به آدم‌های بی‌ارزش است. سؤال این است: چرا مغز این‌قدر باور دارد که این بار معجزه می‌شود؟

راهکار:

شاید این جمله بیشتر از آن‌که دربارهٔ بی‌ارزشی طرف مقابل باشد، دربارهٔ جای اشتباه هزینه‌کردن محبت است؛ عطر تقصیری ندارد که روی سطل ریخته شده.