امید به دیداری دوباره در راه است:
آیا میدانستید مغز هنگام تصور دیدار دوباره با کسی که دوستش داریم، همان دوپامین و اکسیتوسین را ترشح میکند که در لحظهی واقعی ملاقات فعال میشوند؟ این یعنی حتی *احتمال* دیدار، شیمی بدن را بهاندازهی خود دیدار تغییر میدهد. پس این امید، یک توهم نیست؛ یک پیشپردازش عصبی است. تاو: کدام دیدار برایتان ارزشمندتر است؛ آنکه قطعی است یا آنکه فقط یک «شاید» دارد؟
راهکار:
اگر این جمله را در بستری از جدایی یا دوری نوشتهاید، میتوانید با اضافه کردن یک خاطره شیرین مشترک، حس نوستالژی را تقویت کنید و پیام را عمیقتر کنید.