فشار روانی و از دست دادن آخرین پناه:
قشر کمربندی پیشین مغز، که مرکز پردازش درد فیزیکی است، دقیقاً در لحظهی طرد شدن یا ناامیدی از یک پناه امن هم فعال میشود. به همین دلیل است که 'دلشکستگی' یا احساس بیپناهی را به شکل یک درد واقعی و کوبنده حس میکنی.
راهکار:
این حس که همه شبیه هم رفتار میکنند، گاهی نه یک واقعیت، که خستگی ذهن است. ذهنِ تحلیلرفته الگوهای تکراری میبیند، در حالیکه شاید آن تکپناه هنوز فرق دارد؛ شاید وقتش شده لنز نگاهت را کمی تمیز کنی.