دلتنگی و اندوه در آغوش شب:
در نگاه علوم اعصاب، دلتنگی فعالشدن همزمان نواحی مرتبط با پاداش (مثل هسته اکومبنس) و مناطق مرتبط با درد (مثل اینسولای قدامی) است. یعنی مغز تو عشق را بهعنوان یک اعتیاد پردازش میکند و غیاب معشوق مثل ترک یک مادهٔ اعتیادآور عمل میکند. جالب اینجاست که همین فرایند در سوگواری نیز دیده میشود. سؤال: آیا میدانی چه رویداد روزانهای میتواند این حلقه را بشکند؟
راهکار:
این حس عمیقاً ریشه در نیاز به دلبستگی دارد. اگر میخواهی از زاویهای دیگر نگاه کنی، شبهای بعد یک دفترچه بردار و هر شب یک جمله دربارهٔ «چیزی که امروز به خاطر آن سپاسگزارم» بنویس. این کار به مغزت کمک میکند تعادل عاطفی را بازسازی کند.