احساس تنهایی با وجود نبودن

دلتنگی برای کسی که نیست؛ چرا دلمان می‌گیرد؟:

آیا می‌دانستی مغز انسان در غیاب عزیزان، همان مدارهای عصبی درد فیزیکی را فعال می‌کند؟ پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان داده «دلتنگی» واقعاً شبیه به درد جسمی است – ناحیه قشر سینگولیت قدامی که مسئول ثبت رنج فیزیکی است، در فراق نیز روشن می‌شود. این یعنی بدن تو فرق بین «نبودن» و «زخم» را نمی‌داند. سوال: آیا می‌شود این مدار را با خاطرات خوش بازنویسی کرد؟

راهکار:

این حس آشناست: نبودن فیزیکی کسی، اما حضور ذهنیاش. شاید این دلگیری نه از فقدان، که از فعال بودن مدارهای عصبی مرتبط با اوست. یک راه: بنویس چه چیزهایی از او در ذهنت مانده – این کار به مغز کمک می‌کند «فایل» را ببندد.