احساس پوچی روزانه

نقل‌قول حسین پناهی درباره حس دور ریختن خود:

این حس در روانشناسی «فراخوان خلأ» (L'appel du vide) نام دارد؛ یک خطای شناختی مغز. پژوهشگران می‌گویند وقتی مغز از پردازش انبوه استرس‌ها خسته می‌شود، سیگنال امنیتی «خطر» را با میل به نیست شدن اشتباه می‌گیرد تا به بحران خودساخته‌اش پایان دهد. این یعنی یک نقص فنی تکاملی موقتی است، نه یک حقیقت وجودی. به همین دلیل معمولاً پس از یک خواب عمیق یا تغییر کوچک در محیط کاملاً محو می‌شود.

راهکار:

این حس زودگذر است؛ مثل مهمانی ناخوانده که می‌آید تا یادت بیاورد انسان هستی و گاهی خسته می‌شوی. دفعه بعد که سراغت آمد، تصور کن فقط نسخه‌ای قدیمی از خودت را که دیگر به کارت نمی‌آید دور می‌ریزی، نه خود اصلی‌ات را. این یک ریست روانی است، نه یک پایان.