آیا میدانستید مغز انسان هنگام تصور عزیزان، دوپامی...
عشق از راه دور: نزدیکتر از آغوش:
آیا میدانستید مغز انسان هنگام تصور عزیزان، دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند درست مثل حضور واقعی؟ یعنی مغز بین حقیقت و خیال در احساسات عاشقانه تفاوت زیادی قائل نیست! پس این حس نزدیکی شما واقعیترین نوع ارتباط است. آیا شما هم تجربه کردهاید که فاصله فیزیکی عشق را عمیقتر میکند؟
راهکار:
برای تقویت این حس نزدیکی در دوری، پیشنهاد میکنم هر روز یک پیام صوتی کوتاه از احساساتتان ضبط کنید و برایش بفرستید. این کار باعث تقویت پیوند عاطفی و ایجاد خاطرات مشترک جدید میشود.
ولی دلبر تو الان باید اینجا باشی درست همینجا کنارم . . . همین جا که گوشه ترین نقطه دنیاست دستتو میذاشتی زیر سرم سرمو تکیه میدادم سمت چپ سینت روی قلبت به صدای نفسایی که با ضربان قلبت یکی شده گوش میدادم الان باید وقتی سرمو بالا میاوردم تا به چشمات خیره شم . . . نگاه میکردیم به نور ماه و چشمک ستاره ها و بعد عاشقانه تو فکر فرو می رفتیم . . .️
تحقیقات نشون میده که مغز ما تنهایی رو شبیه درد فیز...
دلتنگی عاشقانه در کنار ماه و ستارهها:
تحقیقات نشون میده که مغز ما تنهایی رو شبیه درد فیزیکی پردازش میکنه. وقتی کسی رو بغل میکنیم، هورمون اکسیتوسین ترشح میشه که استرس رو کم میکنه و اعتماد و پیوند عاطفی رو تقویت میکنه. این دقیقاً همون چیزیه که تو این متن توصیف شده – نیاز به لمس و نزدیکی. آیا شما هم این حس رو تجربه کردین که نزدیکی فیزیکی چقدر میتونه ذهن رو آروم کنه؟
راهکار:
این نوع دلتنگی در واقع نشانهای از دلبستگی عمیق و ایمنه که میتونه بهجای ضعف، منبع انرژی عاطفی باشه.