احساس مرگ درون اجتماع

من کیستم؟ معمای هویت در اجتماع زندگان:

در روانشناسی وجودی، «مرگ نمادین» حالتی است که فرد هویت واقعی خود را در جامعه دفن می‌کند و نقابی از انطباق می‌زند. جالب است که این پدیده در بسیاری از فرهنگ‌ها با آیین‌های عبوری مانند «سفر جادویی» درمان می‌شود. آیا ادبیات فارسی امروز می‌تواند راهی برای احیای آن هویت مرده باشد؟

راهکار:

این حس «مرده‌ای در میان زندگان» دقیقاً همان چیزی است که اگزیستانسیالیست‌ها «انقطاع وجودی» می‌نامند. شاید خواندن شعر فروغ فرخزاد یا نوشتن یک نامه به «خودِ گم‌شده‌ات» بتواند آن لرزش را به حرکت تبدیل کند.