کیست این من؟ بیگانگی با خود و دیوانگی درونی:
در علوم اعصاب میگویند «خود» یک چیز ثابت نیست؛ هر بار که به گذشته فکر میکنی، خاطره را در مغز بازنویسی میکنی. پس «من» هر لحظه دارد از روی نسخهی قبلی خودش رونویسی میشود. یعنی همان «منی» که الان دربارهاش میپرسی، در همین لحظه در حال ساختهشدن است و از «من» یک لحظه پیش فاصله گرفته. پس بیگانگی با خود، تنها حالت ممکن است.
راهکار:
این بیگانگی با خود، نشانهی رشد است؛ یعنی نسخهی قبلی تو دیگر با آدم جدیدت هماهنگ نیست. انگار داری از پوستی که دیگر برایت تنگ است بیرون میآیی.